Hipoterapia
” Hipoterapia jest to ukierunkowane działanie terapeutyczne mające służyć poprawie funkcjonowania człowieka w sferach fizycznej, emocjonalnej, poznawczej i/lub społecznej, podczas którego, specjalnie przygotowany koń, stanowi integralną część procesu terapeutycznego.
Realizowana jest przez wykwalifikowanego hipoterapeutę zgodnie z zaleceniami lekarza kierującego na hipoterapię i we współpracy z innymi specjalistami prowadzącymi danego pacjenta.”
Powyższy cytat z strony głównej PTHIP nakreśla czym jest hipoterapia. Jednak dla nas i naszych Pacjentów, hipoterapia to dotyk, to zapach, to ciepło końskiego grzbietu, podmuch z pachnących chrapek, radość z każdego kroku. To coś, co łączy cały zespół terapeutyczny i zostaje na dłużej. Hipoterapia to nie zwykła rehabilitacja. Koń czuje, koń nie ocenia, koń po prostu jest i daje całego siebie, dlatego ta forma terapii jest taka wyjątkowa.
Oddziaływanie hipoterapii
Hipoterapia oddziałuje na człowieka w sposób holistyczny. Łączy doświadczanie ruchu, pracy mięśni posturalnych, kontaktu z naturą i wyjątkowej relacji z koniem. Naturalny, trójwymiarowy chód konia przenosi na ciało pacjenta wzorzec ruchu zbliżony do ludzkiego chodu, dzięki czemu stymuluje układ nerwowy, poprawia napięcie mięśniowe, równowagę oraz koordynację. Jednocześnie obecność spokojnego, żywego zwierzęcia działa kojąco na emocje, buduje poczucie bezpieczeństwa i wzmacnia motywację do pracy. To forma terapii, która oddziałuje nie tylko na ciało, ale także na sferę psychiczną i społeczną, wspierając rozwój, samodzielność i wiarę we własne możliwości.
Formy hipoterapii
Hipoterapia występuje w kilku formach, które dobiera się indywidualnie do potrzeb i możliwości uczestnika. Najczęściej spotykana jest terapia ruchem konia, w której kluczowe znaczenie ma sam chód zwierzęcia i jego wpływ na postawę oraz pracę mięśni.
Inną formą są zajęcia terapeutyczne przy koniu i z koniem, obejmujące pielęgnację, prowadzenie oraz proste ćwiczenia z ziemi. Ta forma zajęć szczególnie cenna jest dla osób, które z różnych powodów nie mogą wsiąść na konia. Pomaga w budowaniu relacji, koncentracji i poczucia sprawczości.
Uzupełnieniem może być terapeutyczna jazda konna, nastawiona na rozwój umiejętności ruchowych i emocjonalnych.
Wskazania do hipoterapii
Hipoterapia znajduje zastosowanie jako wsparcie w terapii wielu zaburzeń i trudności rozwojowych, zarówno u dzieci, jak i dorosłych.
Szczególnie polecana jest osobom:
- z zaburzeniami neurologicznymi, takimi jak mózgowe porażenie dziecięce, stwardnienie rozsiane czy stany po urazach układu nerwowego,
- z wadami postawy,
- z obniżoną sprawnością ruchową.
- z problemami z integracją sensoryczną.
Hipoterapia jest też cennym wsparciem przy trudnościach emocjonalnych, zaburzeniach ze spektrum autyzmu, ADHD czy obniżonej motywacji do rehabilitacji, ponieważ kontakt z koniem sprzyja koncentracji, wyciszeniu i budowaniu poczucia własnej wartości. To metoda, którą od lat stosuje się jako uzupełnienie klasycznej rehabilitacji, zawsze z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb i możliwości uczestnika.
Przeciwwskazania do hipoterapii
Hipoterapię w naszym ośrodku realizujemy za zgodą lekarza zajmującego się Pacjentem ( najlepiej, gdy jest to lekarz specjalista).
Przeciwwskazania dzielą się na względne i bezwzględne.
- Do przeciwwskazań bezwzględnych należą: Uczulenie na sierść, pot lub zapach konia.
- Nie wygojone rany.
- Nietolerancja tej formy terapii przez pacjenta, np. niepohamowany lęk.
- Odklejanie siatkówki, wzmożone ciśnienie śródgałkowe.
- Brak kontroli głowy w rozwoju motorycznym i czynnej pozycji siedzącej.
- Wodogłowie bez wszczepionej zastawki.
- Niestabilność kręgów szyjnych występująca np. w zespole Down’a.
- Zwichnięcia i podwichnięcia stawów biodrowych.
- Skoliozy powyżej 20° wg Coba oraz progresujące skoliozy idiopatyczne.
- Choroby mięśni przy sile mięśni ocenianej poniżej 3 punktów w skali Lowetta.
- Pogorszenie stanu w zespołach neurologicznych, stanach po urazach czaszkowo-mózgowych, ADHD, chorobach mięśni.
- Ostre stany chorób i zaburzeń psychicznych.
- Podwyższona temperatura.
- Ostre choroby infekcyjne.
Przeciwwskazania względne:
- Padaczka.
- Upośledzenie umysłowe w stopniu głębokim.
- Zaburzenia mineralizacji kości.
- Utrwalone deformacje i zniekształcenia, przykurcze, ograniczenia zakresu ruchu układu kostno-stawowego.
- Przepuklina oponowo-rdzeniowa zlokalizowana w odc. lędźwiowym.
- Dyskopatia.
- Hemofilia oraz inne skazy krwotoczne.
- Schorzenia okulistyczne – wymagana konsultacja.